با ورود به سرزمين منى ، نخستين وظيفهء حاجيان رمى جمره است . رمى جمره ؛ يعنى پرتاب‌كردن سنگ به ستونى كه نماد شيطان است . فلسفهء رمى جمره به حكايتى از زندگى پيامبر بزرگ توحيد ، حضرت ابراهيم ( ع ) بر مىگردد . حضرت ابراهيم ( ع ) از طرف خداوند فرمان يافت تا فرزند خود ، حضرت اسماعيل ( ع ) را قربانى كند . حضرت ابراهيم ( ع ) فرمان حق را پذيرفت و تصميم گرفت تا دستور الهى را اجرا كند . آن حضرت به فرزند خود فرمودند : إِنّي أرَي فِي المَنَامِ أنّي أذبَحُكَ فَانظُر مَاذَا تَرَي در خواب از سوى پروردگار به من وحى شده است كه تو را در راه حقّ قربانى كنم ، تا نظر تو چه باشد ؟ حضرت اسماعيل ( ع ) در جواب پدر عرض كرد : يَا أبَتِ افعَل مَا تُؤمَرُ سَتَجِدُنِي إن شَاءَ اللهُ مِنَ الصَّابِرِينَ « 1 » اى پدر ! آنچه به آن امر شده‌اى ، انجام بده ! به اميد خداوند مرا از صابران خواهى يافت . حضرت ابراهيم ( ع ) به محلّ جمرهء اولى رفت . شيطان هم براى

--> ( 1 ) . صافّات / 102